على اكبر قرشى بنابى

17

تفسير احسن الحديث (فارسى)

در آيه ظاهرا به معنى جامع است . رواسى : رسو : ثبوت و رسوخ . « رسا الشيء يرسو : ثبت » رواسى جمع راسيه به معنى ثابت و راسخ است . شامخات : شمخ : بلند شدن . شامخ : بلند ، جمع آن شامخات و شوامخ است . فراتا : بسيار گوارا . در جوامع الجامع فرموده : « البالغ في العذوبة » چنان كه « عذب » به معنى مطلق گوارا است . شعب : شعبه : تكه و پاره . در نهايه آمده : « الحياء شعبة من الايمان » جمع آن شعب است . ظليل : شىء سايه‌دار . راغب گويد : ظليل كنايه از رفاه و غضارت عيش است . لهب : شعلهء آتش و مشتعل شدن . اسم و مصدر هر دو آمده است . شرر : شراره : جرقهء آتش . شرر ( بر وزن شرف ) : مطلق شراره ، واحد آن شرره است . قصر : كاخ ، درخت ضخيم ، ريشه درختان بزرگ . جمالت : جمل : شتر نر . جمع آن جمالت است . صفر : اصفر : زردرنگ . جمع آن صفر ( بر وزن قفل ) است . شرحها در اين آيات سه بخش از نظام حاكم بر انسان و جهان كه هر سه دليل قدرت و يگانگى خدا مىباشند نقل شده و نتيجه گرفته مىشود كه اختيار و قدرت در دست خداست ، آنچه بخواهد مىكند ، آمدن معاد مقتضاى اين نظام است .